Порчину али приворотину замочиною коли заотиши заперети учтобы доруга ведимина али

колдунина несоснял то бяри замчину амбарну со колючиною и положивши замчину на работину

усовою глаголиши девяти разов «Делину совою на замочину закрываю а ключину на дно речиное

кидаю. Делину мою никомули не сняти не сломати не отшептати да не убрати таково же каки и

колючину от замочины не отыскати. Таково будити!» и замочину каково отглаголила на колючину

запирати и замочину со работиню совоею хорони или сопрятати а колючину в реку в омути.